Dilemma 4: Energietransitie?

Voor de transitie van fossiele naar duurzame energie is ruimte nodig. Vinden we die in Gouda (met zonnepanelen en windturbines op daken en in de parken, of onder de grond, of in het water)? Mag dit ten koste gaan van het historische aanzicht van de binnenstad, of de openheid van het groen? Of ligt de oplossing vooral buiten Gouda?

Zelf hard aan de slag:

Of moet de regio het oplossen?

Optie 1: Op weg naar CO2-neutraal en aardgasvrij in 2040 kiest Gouda er nu al voor om zo veel mogelijk en zelf ‘all the way’ te gaan

Bij deze eerste oplossing gaan we met de mogelijkheden die we nu hebben, zo goed en snel mogelijk aan de slag om te verduurzamen. We plaatsen zonnepanelen en ‘turbies’ (kleine windturbines) op de daken van overheidsgebouwen en nieuwe bedrijfspanden. We stimuleren ook het plaatsen van zonnepanelen op (private) woningen, ook in de binnenstad (zelfs als dat goed zichtbaar is). In de groengebieden langs de rand van de stad leggen we (tijdelijke) energielandschappen aan, zonneparken en windmolens in het groen. Er worden veel WKO (warmte-koude-opslag-installaties) bij panden geplaatst (ook al maakt dat wat meer geluid dan voorheen).

We gaan onderzoeken of ‘aquathermie’ (warmtewinning uit grote hoeveelheden water) uit de grote watergangen van Gouda mogelijk is.

Optie 2: De regio moet het energievraagstuk oplossen (gaat toch niet lukken binnen de grenzen van Gouda)

Een andere mogelijkheid is nog even te wachten met zelf alles uit de kast te trekken, en meer voor de regionale aanpak te gaan. Misschien moeten wel de omliggende gemeenten met de meeste open ruimte ook de meeste energie opwekken? En misschien gaat ‘groene waterstof’ ons in de toekomst wel redden? Of aardwarmte? wel reduceren we natuurlijk de vraag naar warmte en de energiebehoefte zo veel mogelijk.